×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

اخبار ویژه

استات ها یک گروه بسیار کاربردی از مواد شیمیایی با طیف گسترده ای از مصارف صنعتی، دارویی و بیولوژیکی هستند که با تغییر شیمیایی اسید استیک برای تولید نمک یا استر آن‌ها، ساخته می‌شوند.

زیررده های استات ها:

به طور کلی دو نوع استات وجود دارد: نمک استات و استر استات

نمک نوعی یون است که از خنثی سازی یک اسید توسط یک باز تشکیل می‌شود، که در آن هر مولکول با بار مثبت با یک مولکول بار منفی به تعادل می‌رسد.

استرها با واکنش اسیدها با مولکول‌های دارای یک گروه هیدروکسیل (معمولاً الکل) ایجاد می‌شوند.

نام سیستماتیک آن اتانوآت است ولی از نظر آیوپاک نام استات ارجح تر است.

فرمول شیمیایی:

از آنجا که ترکیبات مختلف توسط واکنش‌های شیمیایی مختلف تولید می‌شوند، فرمول‌های شیمیایی متفاوتی دارند که در ادامه به آن می‌پردازیم:

استات‌ها در نهایت با حذف اتم هیدروژن اسیدی از اسید استیک (فرمول شیمیایی C2H4O2) تشکیل می‌شوند. این واکنش بسته به روش مورد استفاده، منجر به تولید نمک استات یا استر استات می‌شود.

نمک های استات از آنیون استات به علاوه یک کاتیون (یک اتم یا مولکول با بار مثبت) تشکیل شده‌اند. فرمول شیمیایی آنیون استات -[CH3CO2]  است که معمولاً به شکل -[CH3COO] نوشته می‌شود.

فرمول شیمیایی استرهای استات تقریباً مشابه یون استات است. با این حال تفاوت بسیار مهمی بین آن ها وجود دارد: استرهای استات یک مولکول اضافی به نام گروه یا زنجیره جانبی گروه R دارند. فرمول شیمیایی استرها،CH3O2R  می‌باشد.

به عنوان مثال، اتیل استات یکی از استرهای استات است که خیلی شناخته شده است. فرمول شیمیایی اتیل استات CH3COOC2H5 است، بنابراین C2H5 زنجیره جانبی است.

استات ها، انواع و کاربرد آن 370x400 - استات ها، انواع و کاربرد آن

انواع استات ها:

آمونیوم استات استات پالادیم (II) استات سرب (IV) استات مس (II) استات نیکل (II) پتاسیم استات سزیم استات
استات استات جیوه (II) استات کادمیم استات منگنز (II) استیک اسید پروپانیدید کروم استات هیدروکسید
استات آنتیموان (III) استات رودیم (II) استات کبالت (II) استات منیزیم اورانیل استات پریدینان دس–مارتین کلرواستات سدیم
استات آهن (II) استات روی استات کروم (II) استات مولیبدن (II) اورانیل زینک استات تری ‌اتیل‌آمونیوم استات کلیدینیوم بروماید
استات آهن (III) استات سرب (II) استات کلسیم استات نقره بریلیوم استات ابتدایی سدیم استات لیتیم استات

کاربردهای صنعتی:

یکی از کاربردهای اصلی استات در صنعت به عنوان حلال است. در این حالت، استات ها اغلب در رنگ‌ها، روکش‌ها و جوهرهای مختلف استفاده می‌شوند.

پلی وینیل الکل از وینیل استات (فرمول شیمیایی CH3COOCH = CH2) ساخته شده است و در تهیه تعدادی رنگ استفاده می‌شود. پلی وینیل استات بسیار کاربردی است، که یک نوع محبوب چسب چوب است.

اتیل استات یکی دیگر از انواع استات کاربردی است که فقط در ایالات متحده بیش از یک میلیون پوند در هر سال تولید می‌شود. اتیل استات به عنوان یک حلال در بسیاری از مصارف مانند رنگ، صنعت چاپ، جلادهنده ها و آزمایشگاه استفاده می‌شود. همچنین به عنوان حلال در آبکاری استفاده می‌شود.

یکی دیگر از استات های صنعتی متداول استات سلولز، از اولین الیاف‌های مصنوعی است. استات سلولز کاربردهای زیادی دارد از جمله در تولید قاب‌های عینک، کارت‌های بازی و حتی پوشک.

نمک‌های استات هم کاربردهای مهمی در صنعت دارند. به عنوان مثال، استات پتاسیم اغلب به عنوان ماده نگهدارنده مواد غذایی مورد استفاده قرار می‌گیرد، در حالی که از استات آلومینیوم به عنوان ضد عفونی‌کننده استفاده می‌شود.

استات ها در بدن:

استات پیش ساز استیل کوآنزیم آ است که توسط سلول‌ها برای سنتز اسیدهای چرب و کلسترول جهت استفاده در ساخت غشای سلولی استفاده می‌شود.

نمک‌های سدیم اسیدهای آلی (NaOA) می‌توانند به +H طبق فرمول زیر متصل شوند:

NaOA + H2CO3 –> HOA + NaHCO3

برای کاهش +H، ترکیبات آلی باید به CO2 و H2O متابولیزه شوند. از بین تمام سوبستراهای بالقوه، فقط استات بطور گسترده استفاده می‌شود.

استات سدیم دارای وزن مولکولی ۱۳۶ دالتون (Da) است و به دلیل پایین بودن pK، تقریباً به طور کامل در مایعات بدن از هم جدا می‌شود.

استات بیشتر در بافت‌های محیطی (و به میزان کمتری در کبد) متابولیزه می‌شود و یک +H را گرفته و استیل کوآنزیم آ را به عنوان یک محصول واسطه تولید می‌کند.

استیل کوآنزیم آ ممکن است وارد چندین مسیر متابولیک (چرخه کربس، تشکیل جسم کتونی، سنتز اسیدهای چرب، گلوکونئوژنز(فرایند تشکیل گلوکز از آمینو اسیدها و چربیها)) شود، و بافرینگ تا زمانی که کاملاً دکربوکسیله شود به تأخیر می افتد.

اکسیداسیون:

اکسیداسیون یک مول استات دو مول اکسیژن مصرف می کند و یک مول دی اکسید کربن خالص تولید می کند.

کاربرد استات در دیالیز:

حدود ۵۴ درصد از استات تزریق شده بلافاصله اکسیده می‌شود و باقیمانده آن وارد مسیرهای جایگزین می‌شود. در نتیجه، اگر دیالیز استات بدون گلوکز استفاده شود، باعث افزایش اجسام کتونی و تولید اسید چرب آزاد با کاهش سطوح انسولین می‌شود.

اگر اجسام کتونی در مایعات بدن باقی بمانند، به طور معمول با از بین رفتن اثر بافری آنها از بین می‌روند.

پایین بودن میزان اکسیداسیون را می‌توان با این واقعیت توضیح داد که استات معمولاً سوخت اصلی متابولیکی نیست. حداکثر میزان متابولیسم استات در افراد عادی ۵ میلی مول در دقیقه تخمین زده می‌شود و به نظر می‌رسد در بیمارانی که تحت دیالیز قرار می‌گیرند کمتر باشد (۳-۴ میلی مول در دقیقه).

هنگامی که سطح استات خون بیش از ۷ میلی‌مول در لیتر باشد، غلظت مالئات و سیترات در خون افزایش می‌یابد که خطر ادامه اسیدوز متابولیکی را بالاتر می‌برد.

در گذشته، استات با غلظتی بین ۳۵ تا ۴۰ میلی مول بر لیتر جایگزین بی کربنات در دیالیز بوده است.

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.