در بخشی از این نامه آمده است که: «همانگونه که بخشی از مردم در این شرایط دشوار ناچارند سهم بیشتری از هزینه را بپردازند، دولت نیز باید شجاعت نشان دهد و ردیفهای پرهزینه، کماثر و فاقد بازده اجتماعی را کاهش داده یا حذف کند. اصلاح قیمت بنزین و سایر حاملهای انرژی، اگر قرار است به عدالت منجر شود، باید با اصلاح همزمان سمت هزینههای بودجه حکمرانی همراه باشد. مردم باید ببینند کدام هزینهها کاهش یافته؛ کدام ردیفها حذف شدهاند و درآمدهای جدید چگونه بهنفع کالاهای عمومی مانند آموزش، بهداشت و درمان، حملونقل عمومی و سایر موارد مشابه، هزینه میشوند.»
به اعتقاد این افراد، اگر بخشی از این منابع برای کاهش کسری بودجه مصرف شود، کاملاً قابل درک است؛ اما در کنار آن لازم است، حذف هزینههای زائد و غیرمولد نیز شفافسازی و اجرا شود. مردم حق دارند بدانند دولت در کنار افزایش درآمد، کدام بارهای بیفایده را از دوششان برداشته است. اختصاص بودجه به فعالیتها و نهادهایی که ارتباطی به منافع ملی ندارند، چه توجیهی دارد؟
امضاکنندگان این نامه همچنین تأکید کردهاند که هرگونه اصلاح قیمت انرژی باید با کاهش ردیفهای پرهزینه و غیرکارای بودجه همراه باشد؛ چراکه در شرایطی که مردم ناچار به پرداخت هزینههای بیشتر شدهاند، دولت نیز باید سهم خود را در اصلاحات بپردازد. آنان خواستار حذف هزینههای بیمابهازا، شفافسازی کامل بودجه و اعلام اینکه منابع جدید دقیقاً در چه حوزههایی از آموزش و بهداشت تا حملونقل عمومی، مصرف خواهد شد، شدند.
در انتهای نامه تاکید شده امروز، کشور بیش از هر زمان دیگری نیازمند عدالت، صداقت، شفافیت و توازن در سیاستگذاری بودجهای است. مردم اگر قرار است سختی بیشتری تحمل کنند، باید اطمینان یابند که دولت و حکومت نیز همان اندازه سختیِ اصلاح را میپذیرد.
امضاکنندگان این نامه چنین درخواستی را نه «فقط» یک مطالبه اقتصادی، بلکه مطالبهای اخلاقی و ملی دانستند.
در میان امضاکنندگان این نامه، نام چهرههای شناختهشدهای چون مسعود نیلی، سید محمد طبیبیان، موسی غنینژاد، محمدمهدی بهکیش، حسن درگاهی، داود سوری، مسعود روغنی زنجانی، محمد ستاریفر، طهماسب مظاهری، ولیالله سیف، حسین عبدهتبریزی، پیروز حناچی، عباس آخوندی، علینقی مشایخی، فرهاد نیلی و اکبر کمیجانی به چشم میخورد.
ثبت دیدگاه