رقابت جهانی برای دستیابی به حملونقل با آلایندگی صفر، رویکردی غیرمنتظره به خود گرفته است. برای سالها، خودروهای برقی باتریدار (BEV) پیشتاز بلامنازع بودند. با این حال، یک چرخش استراتژیک قابلتوجه در خلیج فارس در حال وقوع است. کشورهایی مانند عربستان سعودی (به ویژه با پروژه نئوم)، امارات متحده عربی و عمان در حال تخصیص صدها میلیارد دلار برای توسعه تولید هیدروژن سبز و زیرساختهای لازم برای خودروهای الکتریکی سوخت پیلی (FCEV) هستند.
هیدروژن سبز با استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر (مانند خورشید و باد) برای تجزیه آب تولید میشود که منجر به آلایندگی کربنی صفر میگردد. برای رانندگان، خودروهای هیدروژنی دو مزیت عمده نسبت به خودروهای برقی باتریدار دارند: پیمایش بسیار طولانیتر و زمان سوختگیری مشابه با خودروهای بنزینی (چند دقیقه، نه چند ساعت).
این حجم عظیم از سرمایهگذاری نشان میدهد که آینده تحرک، یک سناریوی یکپارچه «فقط برقی» نخواهد بود. در عوض، ما احتمالاً شاهد یک چشمانداز متنوع خواهیم بود که در آن هیدروژن انرژی حملونقل سنگین، لجستیک طولانیمدت و در نهایت خودروهای سواری را تأمین میکند و هم افزایی قدرتمندی با فناوری باتری ایجاد میکند. کشورهای خلیج فارس که سنتاً غولهای انرژی بودهاند، در حال تثبیت جایگاه خود برای باقی ماندن در رأس قدرت دوران انرژیهای پاک هستند.
ثبت دیدگاه