احسان چیتساز، معاون سیاستگذاری و برنامهریزی توسعه فاوا و اقتصاد دیجیتال وزارت ارتباطات، در نشست خبری امروز خود (۱۹ اردیبهشت) با اشاره به مقایسههای مکرر میان مدل اینترنت ایران و چین، تاکید کرد: «چین به دلیل جمعیت بالای ۱ میلیارد و مقیاس بازارش تنها کشوری است که توانسته یک شبکه کامل و داخلی ایجاد کند.» او گفت ایران با جمعیتی حدود ۹۰ میلیون نفر و ساختار اقتصادی متفاوت، امکان پیادهسازی مدلی مشابه چین را ندارد.
به گفته او، اگرچه در برخی بخشهای بازار فناوری اطلاعات و ارتباطات میتوان از ظرفیتهای داخلی استفاده کرد، اما ایجاد اکوسیستمی کاملاً مستقل از اینترنت جهانی در ایران واقعبینانه نیست.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که طی هفتههای اخیر، محدودیت شدید اینترنت و ادامه اختلال در دسترسی به بسیاری از پلتفرمها و سرویسهای خارجی، بار دیگر بحث درباره «اینترنت طبقاتی»، «شبکه ملی اطلاعات» و احتمال حرکت ایران به سمت نوعی اینترنت محدود و بومیشده را به یکی از موضوعات اصلی فضای فناوری کشور تبدیل کرده است.
در دو ماه گذشته، بسیاری از کسبوکارهای آنلاین، استارتاپها، فریلنسرها و شرکتهای فعال در اقتصاد دیجیتال نسبت به تبعات ادامه محدودیت اینترنت هشدار دادهاند؛ از کاهش فروش و از دست رفتن بازارهای بینالمللی گرفته تا مهاجرت نیروی انسانی و اختلال در زیرساختهای ابری و ارتباطی.
همزمان برخی مقامهای سیاسی و رسانههای نزدیک به جریانهای تندرو، طی هفتههای اخیر بارها از ضرورت «مدیریت کامل فضای مجازی» و کاهش وابستگی به اینترنت جهانی سخن گفتهاند. اما اظهارات تازه معاون وزیر ارتباطات را میتوان یکی از معدود موضعگیریهای رسمی دانست که صراحتاً بر تفاوت ساختاری ایران با الگوی چینی تاکید میکند.
چیتساز همچنین در بخش دیگری از صحبتهایش، برخی ادعاها درباره وابستگی کامل زیرساخت ارتباطی ایران به تجهیزات چینی را رد کرده و گفته است بخش مهمی از تجهیزات مورد استفاده در شبکه کشور از تامینکنندگان بینالمللی مختلف تهیه شدهاند.
او پیشتر نیز در اظهارنظرهایی درباره وضعیت اینترنت و فیلترینگ، نسبت به پیامدهای امنیتی گسترش استفاده از فیلترشکنها هشدار داده و گفته بود حجم گسترده استفاده از VPN باعث شده «یکی از آلودهترین شبکههای ارتباطی جهان» شکل بگیرد؛ وضعیتی که به گفته او، امنیت کاربران و زیرساخت ارتباطی کشور را تهدید میکند.
اظهارات معاون وزیر ارتباطات در حالی بیان میشود که تجربه محدودیتهای اخیر اینترنت، بار دیگر این پرسش قدیمی را به جریان انداخته است: آیا شبکه ملی اطلاعات قرار است مکمل اینترنت جهانی باشد یا جایگزین آن؟ پرسشی که هنوز پاسخ روشنی برای آن ارائه نشده است.
ثبت دیدگاه