وقتی پادکست جای گفت‌وگوهای شبانه را گرفت

شب‌هایی بود که صدای انسان، مهم‌ترین رسانه‌ی جهان بود. در تاریکی کوچه‌ها، لای بخار چای و دود سیگار، مردم حرف می‌زدند. گفت‌وگو فقط انتقال واژه نبود؛ مراسمی بود از گوش دادن، تأمل، خندیدن و هم‌دلی. در حیاط خانه‌ها، زیر نور زرد لامپ‌ها، زندگی صدا داشت، نه از جنس فایل صوتی، بلکه از گرمای حضور.