روزنامه کیهان هیچ انتقادی به تصمیم نمایندگان مجلس را برنمیتابد. گویی این تصمیمات که البته در سیاسی نبودن آن ابهام فراوان هست وحی منزل بوده و هرکس به نمایندگان نورسیده انتقاد کند قران خدا را را زیر پا گذاشته است. البته ما مواضع تمامیتخواهان با مجلس ششم را هم به یاد داریم. لابد آن مجلس راس امور نبود که هر چه لایق خودشان بود را به نمایندگان آن روزها نسبت میدادند.
علی ایحال امروز کیهان نوشته:«مدعیان اصلاحات با چنگ زدن به واژه «وفاق» بهجای پذیرش اشتباه و قبول مسئولیت، به نمایندگان و قانون تاخته و منافع حزبی-جناحی را مقدم بر احترام به قانون کردند.
روزگذشته روزنامههای زنجیرهای به عنوان بازوی رسانهای طیف مدعی اصلاحات ضمن حمله به اراده قانونی مجلس، خواست عموم و جامعه را سانسور کرده و تنگنای معیشتی و رنج مردم را با سیاسیبازی منحرف کردند…قانونپذیری و احترام به مصوبات نمایندگان نهتنها سرایت نظم در جامعه را به همراه دارد بلکه با تکیه بر قوانین میشود چشمانداز آینده را ترسیم کرد و به آیندهپژوهی نیز پرداخت. بر همین اساس، قانون و قوه مقننه در رأس قرار دارد؛ این درحالی است که طیف موسوم به اصلاحات منافع سیاسی را مقدم بر احترام به قوانین میداند و بارها با سرکوب قانون و حمله به جایگاه قانونگذار مطالبات جناحی را در برابر قانون عَلَم و مقابله با آن را به سمپاد و طرفداران خود تکلیف کردهاند، که نوعی دیکتاتوری مدرن به حساب میآید.»
روزنامه جوان سرمقالهاش را به دفاع از قانون مسالهساز مشاغل حساس اختصاص داده و به مخالفت با لایحه اصلاحی دولت پرداخته است:«هرچند دولت لایحهای برای تغییر قانون مشاغل حساس به مجلس داده است، اما با توجه به آنکه وفاداری به ملیت و پرچم بالاترین ارزشی است که در یک کشور معمولاً تعریف میشود، قانون «نحوه انتصاب اشخاص در مشاغل حساس» حتماً قانون درستی است و تغییر آن مغایر منافع ملی است. قانون را نباید عوض کرد، یا مدیران مشمول این قانون فرزندان خود را متقاعد کنند که تابعیت دوم خود را لغو یا به جناب ظریف تأسی کنند و پست مدیریتی عالی را ترک کرده و بهعنوان یک شهروند مسئول (اما غیرمنتصب در مشاغل حساس) به کشورشان خدمت کنند. چنین تصمیمی شاید برای خود مدیر یا خانوادهاش سخت باشد، اما عیار خوبی برای آن است که معلوم شود تا چه حد افراد حاضرند برای کشورشان و هموطنانشان از خود مایه بگذارند و هزینه دهند.»
روزنامه وطن امروز از حرفهای روز استیضاح پزشکیان استقبال کرده و نوشته:«پزشکیان به عنوان رئیسجمهور، طبیعتا در جایگاهی قرار دارد که باید هم نظرات شخصیاش را مطرح کند و هم نشان دهد در چارچوب نظام عمل میکند. وقتی میگوید «نظر من مذاکره بود اما رهبر گفتند خیر و من پذیرفتم»، در واقع دارد ۲ پیام را منتقل میکند: اول، شفافیت در بیان دیدگاه شخصیاش که نشاندهنده صداقت او است و دوم، پایبندی به اصول و ساختار نظام که نشاندهنده تعهد او به وحدت و انسجام سیاسی است. این رویکرد، به جای اینکه ضعف دولت را نشان دهد، میتواند نشانهای از قدرت یک سیستم باشد که در آن اختلافنظرها مطرح میشود اما در نهایت تصمیمگیری جمعی و هماهنگ اولویت دارد.»
البته آنچه پزشکیان گفت نشانی از تصمیم جمعی نداشت. او گفت نظرش بر مذاکره است اما پس از ابراز نظر رهبری اقدامش را با آن هماهنگ کرده است.
ثبت دیدگاه