ادعاهای اخیر عباس تبریزیان، روحانی مدعی «طب اسلامی»، در کانال تلگرامیاش مبنی بر اینکه واکسنهای کرونا امکان ردیابی و ترور سرداران سپاه را فراهم کرده و داروهای شیمیایی عامل بیماریهایی مانند سرطان و کرونا هستند، نمونهای از اظهارات غیرعلمی و توطئهمحور است که نهتنها فاقد پشتوانه علمی است، بلکه میتواند پیامدهای منفی گستردهای برای جامعه ایران و جایگاه بینالمللی آن داشته باشد.
نقد علمی ادعاهای تبریزیان
این ادعاها در دسته نظریههای توطئه قرار میگیرند که بدون ارائه مدارک قابلتأیید، صرفاً بر اساس گمانهزنی و ترسپراکنی مطرح میشوند. واکسنهای کرونا، که توسط نهادهای علمی و سازمانهای بینالمللی مانند سازمان بهداشت جهانی (WHO) تأیید شدهاند، تحت آزمایشهای گسترده قرار گرفتهاند و هیچ شواهدی مبنی بر وجود فناوری ردیابی در آنها وجود ندارد. چنین ادعاهایی نهتنها با اصول علمی در تضاد است، بلکه با ایجاد ترس و بیاعتمادی در جامعه، میتواند به کاهش نرخ واکسیناسیون و افزایش آسیبپذیری در برابر بیماریهای قابلپیشگیری منجر شود.
تبریزیان همچنین داروهای شیمیایی را عامل بیماریهایی مانند سرطان و کرونا معرفی کرده و مدعی شده که اجتناب از این داروها از ابتلا به بیماریهای جدید جلوگیری میکند. نادیده گرفتن دستاوردهای پزشکی مدرن و ترویج روشهای غیرمستند که نام «طب سنتی» میتواند سلامت عمومی را به خطر انداخته و به شیوع بیماریهای قابلکنترل منجر شود. برای مثال، در جریان همهگیری کرونا، اظهارات مشابه تبریزیان درباره «روغن بنفشه» و «داروی امام کاظم» نهتنها کمکی به مهار بیماری نکرد، بلکه با جنجالهای رسانهای، اعتبار علمی ایران را در سطح جهانی خدشهدار کرد.
تأثیرات سیاسی و اجتماعی در داخل ایران
یکی از نگرانیهای اصلی این است که افرادی مانند تبریزیان از حمایت برخی گروههای سیاسی، از جمله برخی نمایندگان مجلس جدید برخوردارند که تبریزیان از آنها در انتخابات حمایت کرده بود. این حمایت نشاندهنده نفوذ تفکرات غیرعلمی و خرافی در برخی محافل تصمیمگیر کشور است. گزارشها حاکی از آن است که برخی نمایندگان مجلس با پشتیبانی افرادی مانند تبریزیان به کرسیهای پارلمان راه یافتهاند. این موضوع نگرانکننده است، زیرا حضور چنین افرادی در نهاد قانونگذاری میتواند به سیاستگذاریهای غیرعلمی و زیانبار منجر شود. برای مثال، اگر سیاستهای سلامت عمومی تحت تأثیر این دیدگاهها قرار گیرد، ممکن است برنامههای واکسیناسیون یا طرحهای درمانی مدرن با موانع جدی مواجه شوند، همانطور که در گذشته شاهد مقاومتهایی علیه واکسنهای تأییدشده بودیم.
این تفکر همچنین با ترویج بیاعتمادی به نهادهای علمی و پزشکی، انسجام اجتماعی را تضعیف میکند. در شرایطی که ایران با چالشهای اقتصادی و اجتماعی متعددی مواجه است، پراکندن نظریههای توطئه میتواند به افزایش شکاف بین مردم منجر شود و اعتماد عمومی به نهادهای حکومتی را کاهش دهد. این موضوع بهویژه در زمانی که کشور نیاز به همبستگی برای مواجهه با بحرانهای داخلی و خارجی دارد، میتواند آسیبهای جدی به دنبال داشته باشد.
ثبت دیدگاه