متن این یادداشت به شرح زیر است:
⁃ حالت اول: اقليت نزديك پنجاه درصد . در اين حالت اكثريت ابعاد شكننده دارد و اگر بخواهد جلب همكارى نكند دوام نمى آورد و در صحنه عمل موفق نمى شود پس بايد اولاً از سياستهاى اقليت كه همراه با راهبرد اكثريت است استفاده تمام عيار بكند و ثانيا كارگزارانى را از اقليت كه با بينشى ميهنى آمادگى شروع يا ادامه خدمت دارند بكار گيرد و به اين هردو اقدام تظاهر كند تا از التهابهاى اجتماعى پرهيز شود.
⁃ حالت دوم: اقليت معتنابه . در اين حالت بايد به آن دسته از سياستهاى اقليت كه مخالف با راهبردهاى اكثريت نيست اعتنا شود و متناسباً از كارگزاران اقليت كه قصد مقابله يا تضعيف اكثريت را ندارند استفاده شود.
⁃ حالت سوم: اقليت ضعيف كمتر از ٥٪ . در اين حالت بايد از سياستهاى اقليت كه از منطق قوى برخوردار است استفاده شود تا اقليت احساس نكند خفه شده است و در حالت يأس با خروج از صحنه زندگى سياسى قرارنگيرد تا به معارض تبديل نشود ؛ در همه حال اكثريت موظف است اقليت را متقاعد كند.











ثبت دیدگاه